การถึงแก่อสัญกรรม (ชะฮีด) ของ อายะตุลลอฮ์ อัลอุซมา ซัยยิด อาลี คอเมเนอี ถือเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในประวัติศาสตร์ร่วมสมัยของอิหร่าน เหตุการณ์นี้ไม่เพียงเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ของชาติ แต่ยังกลายเป็นศูนย์กลางในการนิยามใหม่ของอำนาจ ความเป็นเอกภาพ และยุทธศาสตร์ของสาธารณรัฐอิสลามอย่างรวดเร็ว เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นท่ามกลางภูมิภาคที่ตึงเครียดทางภูมิรัฐศาสตร์สูงสุด และสัญญาณของการเผชิญหน้าโดยตรงระหว่างอิหร่านกับแกนอเมริกา อิสราเอลก็ปรากฏอย่างชัดเจน
เมื่อข่าวการถึงแก่อสัญกรรมเผยแพร่ออกไป สังคมอิหร่านจมอยู่ในความตกตะลึงอย่างลึกซึ้ง แต่ไม่นาน ความตกใจนั้นกลับแปรเปลี่ยนเป็นความสามัคคีของชาติอย่างไม่เคยมีมาก่อน การเข้าร่วมพิธีไว้อาลัยอย่างล้นหลาม และการให้สัตยาบันต่ออุดมการณ์ของการปฏิวัติอีกครั้ง สะท้อนให้เห็นว่าโครงสร้างทางการเมืองของอิหร่านไม่ได้ยึดโยงอยู่กับบุคคลเพียงคนเดียว แต่ตั้งอยู่บนระบบความคิดและสถาบันที่มั่นคง
ในช่วงเวลาที่อ่อนไหวนี้ สภาผู้ชำนาญการ ได้ดำเนินกระบวนการคัดเลือกผู้นำใหม่อย่างรวดเร็วและแม่นยำ โดยแต่งตั้งอายะตุลลอฮ์ ซัยยิด มุจตะบา คอเมเนอี เป็นผู้นำคนใหม่ การตัดสินใจนี้ไม่เพียงมีมิติทางกฎหมาย แต่ยังส่งสารชัดเจนถึงความต่อเนื่อง เสถียรภาพ และความพร้อมในการก้าวเข้าสู่ระยะใหม่ของการต่อต้าน
ผู้นำคนใหม่ได้เน้นย้ำในจุดยืนแรกของตนถึง “การเดินตามรอยผู้พลีชีพ” “การรักษาความเป็นเอกภาพภายใน” และ “การตอบโต้การรุกรานอย่างเด็ดขาด” ซึ่งกลายเป็นกรอบยุทธศาสตร์ของประเทศในภาวะสงคราม
การโจมตีโดยตรงจากสหรัฐอเมริกาและระบอบไซออนิสต์ต่อดินแดนอิหร่าน ซึ่งครอบคลุมทั้งเป้าหมายทางทหารและโครงสร้างพื้นฐานพลเรือน ได้เปลี่ยนลักษณะของสงครามจากแบบดั้งเดิมไปสู่ “สงครามผสมผสานหลายมิติ” กองกำลังพิทักษ์การปฏิวัติอิสลามและกองทัพอิหร่านตอบโต้ได้อย่างรวดเร็วและประสานกัน สามารถควบคุมคลื่นการโจมตีระลอกแรก และค่อย ๆ ชิงความได้เปรียบกลับมา พร้อมสร้างต้นทุนมหาศาลให้ฝ่ายตรงข้าม
หนึ่งในเหตุการณ์ที่สะเทือนใจและเปิดโปงความโหดร้ายของสงครามครั้งนี้ คือการโจมตีโรงเรียนในเมืองมินาบ ซึ่งทำให้เด็กบริสุทธิ์ 168 คนเสียชีวิต เหตุการณ์นี้สะเทือนใจทั้งสังคมอิหร่านและประชาคมโลก กลายเป็นสัญลักษณ์ของสงครามที่ไร้ความปรานี ที่ฝ่ายตรงข้ามไม่เพียงละเมิดเส้นแบ่งทางทหาร แต่ยังละเลยหลักมนุษยธรรมขั้นพื้นฐาน
นอกจากนั้น ยังมีการโจมตีโรงพยาบาล ขบวนช่วยเหลือ และเป้าหมายพลเรือนอื่น ๆ ซึ่งสะท้อนว่าศัตรูไม่ยึดถือเส้นแดงใด ๆ ในการรักษาชีวิตผู้บริสุทธิ์ และพยายามใช้ความหวาดกลัวเป็นเครื่องมือบ่อนทำลายเจตจำนงของประชาชน
อีกยุทธศาสตร์หนึ่งที่ถูกนำมาใช้ คือการลอบสังหารบุคคลสำคัญของประเทศ รวมถึงบุคคลอย่างอาลี ลาริจานี เลขาธิการสภาความมั่นคงแห่งชาติ รัฐมนตรีสำคัญ เช่น รัฐมนตรีข่าวกรองและกลาโหม ตลอดจนผู้บัญชาการระดับสูงของกองกำลังต่าง ๆ เป้าหมายของการกระทำเหล่านี้คือการสร้างสุญญากาศทางการบริหารและทำลายโครงสร้างการตัดสินใจของรัฐ
อย่างไรก็ตาม ประสบการณ์ที่ผ่านมาได้พิสูจน์แล้วว่า แรงกระแทกเหล่านี้ไม่ได้นำไปสู่การล่มสลาย แต่กลับส่งผลให้เกิดการฟื้นตัวของกำลังคนและเสริมสร้างความเป็นเอกภาพมากยิ่งขึ้น โครงสร้างของรัฐและกองทัพสามารถเติมเต็มช่องว่างได้อย่างรวดเร็ว และเดินหน้าต่อด้วยแรงจูงใจที่เข้มแข็งกว่าเดิม
ในสนามปฏิบัติการ จุดเปลี่ยนสำคัญเกิดขึ้นที่ช่องแคบฮอร์มุซ ซึ่งอิหร่านสามารถใช้อำนาจควบคุมเชิงยุทธศาสตร์ เปลี่ยนเส้นทางพลังงานสำคัญของโลกให้กลายเป็นเครื่องมือทางอำนาจ พร้อมส่งสัญญาณไปยังมหาอำนาจว่า ความไม่มั่นคงต่ออิหร่านอาจส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจโลกโดยรวม
ในด้านการทหาร หนึ่งในความสำเร็จสำคัญคือระบบป้องกันภัยทางอากาศที่สามารถรับมือกับเทคโนโลยีขั้นสูงของฝ่ายตรงข้ามได้ รวมถึงการยิงเครื่องบินรบ F-35 ตก ซึ่งถือเป็นสัญลักษณ์ของความเหนือชั้นทางเทคโนโลยีของตะวันตก เหตุการณ์นี้ไม่เพียงเปลี่ยนสมดุลทางทหาร แต่ยังส่งผลต่อสมดุลทางจิตวิทยาของสงคราม
เมื่อเวลาผ่านไป อิหร่านได้ก้าวข้ามจากระยะป้องกันเข้าสู่การโจมตีเชิงรุกอย่างแม่นยำ โดยอาศัยข้อมูลข่าวกรองที่มีประสิทธิภาพ สามารถโจมตีเป้าหมายสำคัญของฝ่ายตรงข้าม และยึดความได้เปรียบในสนามรบ
ในกระบวนการนี้ บทบาทของผู้นำใหม่มีความสำคัญอย่างยิ่งในการบริหารทั้งสนามรบและเวทีการทูต อายะตุลลอฮ์ ซัยยิด มุจตะบา คอเมเนอี ใช้แนวทางที่ผสมผสานระหว่างความเด็ดขาดและเหตุผล นำพาประเทศผ่านวิกฤตที่ซับซ้อน พร้อมควบคุมไม่ให้ความขัดแย้งขยายตัวเกินขอบเขต
สถานการณ์ปัจจุบันของสงครามสามารถเรียกได้ว่าเป็นช่วง “การตรึงความได้เปรียบและบริหารวิกฤต” ซึ่งการแข่งขันยังคงดำเนินต่อไปในมิติไซเบอร์ ข่าวกรอง และเศรษฐกิจ
ช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์นี้ แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า ชาติหนึ่งสามารถนิยามเส้นทางของตนใหม่ได้ท่ามกลางภัยคุกคามที่รุนแรงที่สุด ที่ซึ่งการสูญเสียผู้นำ การลอบสังหาร และโศกนาฏกรรมอย่างมินาบ กลับกลายเป็นพลังในการหล่อหลอมเจตจำนงของชาติ และนำพาอิหร่านเข้าสู่ระยะใหม่แห่งอำนาจและการยับยั้ง
มะห์ดี ซาเร่อ์